Kilin üzerine çizilen ritim.

Spiral, dönüşle başlar. Kil çark üzerinde hareket ederken yüzeyine kesintisiz bir dizi ince yiv işlenir. Işık her çizginin arasına farklı biçimde yerleşerek sade siluete sessiz bir hareket kazandırır. Sırsız bırakılan krem renkli seramik bünye, malzemeyi en yalın haliyle görünür kılar. Aynı ritim kaptan ona eşlik eden bal kaşığına kadar devam eder; iki işlevsel obje tek bir kompozisyon gibi okunur.

El kadar ateşin de biçimlendirdiği bir yüzey.

Gold, düzensiz seramik yüzey ile Nero stüdyosunda geliştirilen metalik sır arasındaki ilişkiyi araştırır. Dokulu stoneware bünye yüzeyde küçük derinlik farklılıkları yaratır. Pişirim sırasında sır bu düzensizlikler üzerinde hareket eder; bazı bölgelerde yoğunlaşırken bazılarında incelir. Sonuç hiçbir zaman bütünüyle homojen değildir. Altın, bronz ve daha koyu tonlar yüzeye ve ışığın geliş yönüne göre ortaya çıkar; böylece her obje karakterini hem üretim sürecinden hem de ateşten alır. Koleksiyonda yer vazosu ve seramik lamba gövdesi olarak yer alır.

Tek form. Toprağın dört farklı ifadesi.

Terra, sır kullanımını geri çekerek objeyi doğrudan seramik bünyenin karakteri üzerinden tanımlar. Aynı açık siluet dört farklı çamur bünyesinde şekillendirilir — gri, zeytin, kum ve fildişi. Aralarındaki farklar küçük ama belirleyicidir: mineral tonundaki, tanecik yapısındaki ve yüzeydeki değişimler aynı formun varlığını dönüştürür. Bir araya geldiklerinde, yalnızca malzemenin bir objeyi ne kadar değiştirebileceğine dair bir araştırmaya dönüşürler.

Tekrar ve dokunuşla oluşan bir yüzey.

Bloom, dikey yivlerle çevrelenen yuvarlak ve tohum benzeri bir hacim üzerine kuruludur. Her çizgi, kil hâlâ ele cevap verirken yüzeye tek tek bastırılır. Tekrarlanan bu hareket, ışığın çıkıntı ile gölge arasında yavaşça dolaştığı dokunsal bir yüzey oluşturur. Uzaktan bakıldığında siluet sadeliğini korur. Yaklaşıldığında ise yüzey, üretimindeki ritmi görünür kılar.

Mimari bir içgüdüyle kurulan seramik formlar.

Column, oranlarını geleneksel kap formlarından çok mimariden alır. Silindirler, diskler ve geçiş parçaları ayrı ayrı çarkta şekillendirilir ve kil hâlâ işlenebilir durumdayken birleştirilir. Obje, farklı hacimlerin üst üste kurulmasıyla dikey olarak yükselir. Ortaya çıkan form; kap, totem ve mimari fragman arasında bir yerde durur — kilden inşa edilmiş küçük bir yapı gibi.

Hareket ile durağanlık arasında yakalanan cam.

Koleksiyondaki seramik çalışmaların aksine Eclipse camdan şekillenir. Yüzey, erimiş camın akışkan davranışıyla başlar. Derin kıvrımlar ve düzensiz hareketler malzeme soğurken korunur; böylece normalde kaybolacak bir an kalıcı hale gelir. Yansıtıcı metalik yüzey, donmuş bu hareketleri değişken karanlık ve ışık alanlarına dönüştürür. Bir açıdan sıvı metali, başka bir açıdan katlanmış camı ya da karanlık suyu çağrıştırır. Heykelsi bir duvar parçası olarak tasarlanan Eclipse, bulunduğu çevre ve ışıkla birlikte sürekli değişir.