Sır, ateş ve farklılıklarla şekillenen seramik.

Bronze, sıcak metalik bir yüzey etrafında geliştirilen, elle sırlanmış seramik bir mimari karodur. Sır, dokulu seramik bünye üzerine yoğun biçimde uygulanır ve pişirim sırasında doğal olarak hareket etmesine izin verilir. Tamamen homojen bir yüzey yerine süreç; parçadan parçaya değişen bronz, koyu kahve ve mat altın tonları yaratır. Daha büyük bir cephe üzerinde bu farklılıklar mimarinin bir parçasına dönüşür; tekrar hissine düşmeden süreklilik taşıyan bir yüzey oluşturur. Gün ışığı değiştikçe malzeme de değişir.

Ateşin izlerini taşıyan koyu cam.

Ember, derin ve düzensiz dokusu ile neredeyse siyaha yaklaşan metalik karakteri üzerinden tanımlanan dökme cam bir mimari karodur. Cam sıcakken biçimlenen yüzey, soğuduktan sonra da varlığını koruyan çıkıntı ve çöküntülerden oluşan bir ağ yaratır. Yansıtıcı yüzey bu doku üzerinde eşit biçimde dağılmaz. Gölgede Ember koyu ve sakin görünür. Doğrudan ışık altında ise camın belirli bölgelerinde daha sıcak yansımalar ortaya çıkar. Yüzey kendini hiçbir zaman tek seferde bütünüyle göstermez.

Dökme camın daha sakin bir ifadesi.

Graphite, Ember ile aynı dökme cam dilinden yola çıkar ancak daha soğuk metalik tonlara yönelir. Gümüş, antrasit ve derin grafit tonları dokulu yüzey boyunca hareket ederek ışıkla daha kontrollü bir ilişki kurar. Tüm yüzeyin güçlü biçimde yansıması yerine, ışık düzensiz rölyefin yalnızca belirli noktalarında ortaya çıkar. Daha geniş mimari yüzeylerde kullanıldığında Graphite, sürekli dikkat talep etmeden tekrar yoluyla derinlik oluşturur.